Autor Tema: Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.  (Leído 2152 veces)

0 Usuarios y 1 Visitante están viendo este tema.

11 de Febrero de 2014, 23:21:26

rimarzoa

  • FED
  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 366
  • Karma:
    20
    • Ver Perfil
    • Email
Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« en: 11 de Febrero de 2014, 23:21:26 »
Ola:

Aquí tedes algunhas das ocultacións máis interesantes que se verán dende Galicia en febreiro e marzo.

-noite do 17 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.5 por 1998 DW27:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140217_1231-1_summary.html
Estrela brillante pero predicción imprecisa.

-noite do 19 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.5 por 2001 WX39:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140220_2353-1_summary.html
Estrela brillante pero predicción imprecisa. Baixa sobre o horizonte SE.

 goodteles -noite do 20 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.3 por 1996 YD:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140221_0686-1_summary.html
Estrela brillante con predicción relativamente boa. Afecta sobre todo á Coruña e ó N de Lugo.

-noite do 22 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.5 por 1998 HO116:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140223_0128-1_summary.html
Estrela brillante pero predicción imprecisa. Ocultación moi rápida que afecta sobre todo a Lugo e Ourense.

Estrela de magnitude 9.4 por 2001 QY256:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140223_0991-1_summary.html
Estrela brillante con predicción imprecisa. Ocultación rápida que se producirá durante o crepúsculo.

Estrela de magnitude 11.1 por Dermott.
http://www.astrosabadell.org/php/en/ocultacions/Pen/20140222_294-1u.jpg
Ocultación imprecisa.

-noite do 24 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.0 por 2003 SK6:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140225__68291_summary.html
Estrela brillante pero predicción moi imprecisa. Baixa sobre o horizonte SE.

-noite do 26 de febreiro:
Estrela de magnitude 9.6 por 1994 WA8:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140226_0195-1_summary.html
Estrela brillante pero predicción imprecisa. Baixa sobre o horizonte SE. No crepúsculo, posiblemente non se poida
observar polo ceo brillante.

-noite do 28 de febreiro:
Estrela de magnitude 7.2 por 2000 OT27:
http://ocultacions.astrosabadell.org/IBEROC/20140301__34714_summary.html
Estrela moi brillante con predicción imprecisa. Baixa sobre o horizonte W. Posiblidades dende o S de Galicia.

-noite do 5 de marzo:
Estrela de magnitude 10.5 por Anastasia:
http://asteroidoccultation.com/2014_03/0306_824_33621.htm
Esta ocultación afecta a Galicia enteira pero teñen máis posibilidades os de Lugo e Ourense. A estrela está ben situada e é moderadamente brillante.

-noite do 10 de marzo:
Estrela de magnitude 11.6 por Yvette:
http://www.astrosabadell.org/php/en/ocultacions/Pen/20140310_146124.jpg
Estrela pouco brillante pero ben situdada.

-noite do 12 de marzo:
Estrela de magnitude 12.3 por Toni:
http://asteroidoccultation.com/2014_03/0313_924_32302.htm
Estrela pouco brillante. Baixa sobre o horizonte SE.

 goodteles -noite do 15 de marzo:
Estrela de magnitude 8.0 por 1999 EQ4:
http://www.astrosabadell.org/php/en/ocultacions/Pen/20140315__39697.jpg
Estrela brillante e ben situada.

 goodteles -noite do 28 de marzo:
Estrela de magnitude 11.9 por Nemausa:
http://asteroidoccultation.com/2014_03/0328_51_32348.htm
Estrela pouco brillante pero ocultación moi fiable. Baixa sobre o horizonte E. Abarca toda Galicia e o N peninsular. Sen embargo a caida de magnitudes non é moi grande (0.8 mags).

 goodteles -noite do 3 de abril:
Estrela de magnitude 11.3 por Palas (sí, sí, Palas, o segundo):
http://asteroidoccultation.com/2014_04/0403_2_32365.htm
Esta ocultación é segura. A estrela é pouco brillante polo que a caída de magnitudes é de só 0.04, pero dado que é moi longa (~37 s) podemos usar unha cámara CCD ó estilo das observacións de ocultacións por TNO. Poucas veces se produce unha ocultación deste estilo.

« Última modificación: 11 de Febrero de 2014, 23:41:20 por rimarzoa »

Respuesta #112 de Febrero de 2014, 10:30:39

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #1 en: 12 de Febrero de 2014, 10:30:39 »
No caso de Palas (3-Abril), ¿ a magnitude final na ocultación non sería a do asteróide (7,7) ?

Respuesta #212 de Febrero de 2014, 12:48:34

rimarzoa

  • FED
  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 366
  • Karma:
    20
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #2 en: 12 de Febrero de 2014, 12:48:34 »
Por suposto. A magnitude que indico é a da estrela. Por ese motivo se produce unha caida de brillo tan pequena, porque o asteroide é moi brillante e  a diferencia entre asteroide+estrela e asteroide só é moi pequena.
Saúdos.

Respuesta #312 de Febrero de 2014, 22:06:22

colapso

  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • **

  • 295
  • Karma:
    19
  • Sexo
    Masculino

    Masculino
    • Ver Perfil
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #3 en: 12 de Febrero de 2014, 22:06:22 »
 Gracias, Ramón. Bon traballo.
 Pode ser interesante a de Palas. A ver si a pillamos. Pena da caída de solo 0.04m

Respuesta #413 de Febrero de 2014, 11:44:43

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #4 en: 13 de Febrero de 2014, 11:44:43 »
Ramón, ¿terás algunha referencia onde poida entender como se calcula a suma de fotons nunha ocultación?. Se unha estrela e un objecto puntual, ¿que luz nos pode chegar dela cuando se lle pon diante algo como Pallas?

Respuesta #513 de Febrero de 2014, 19:34:05

rimarzoa

  • FED
  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 366
  • Karma:
    20
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #5 en: 13 de Febrero de 2014, 19:34:05 »
Ola:
Non entendo ben a pregunta. Así que vou contestar as tres vías polas que pode ir (penso eu):
-En cada imaxe tí sempre podes calcular os fotóns que recibiches se usas unha cámara CCD. Colles o sinal en ADU na apertura fotométrica, multiplícas pola ganancia e o resultado é o número de electróns que mideu o detector. Dado que a relación entre fotóns e electróns xenerados está dada pola eficiencia cuántica, xa está. Eso no detector.
-Agora, se o que queres é calcular teóricamente como cambian os fotóns nunha ocultación a cousa é máis complicada. Para empezar, case todos os asteroides son lixeiramente variables, sobre todo os que teñen forma de pataca, polo que o número de fotóns que emiten non é constante. Algunhas estrelas tamén teñen luminosidade variable (pulsacións, actividade estelar, manchas, eclipses, etc....). Se a estela é pequena e/ou está moi lonxe pódese considerar puntual e o asteroide vai a ocultala completamente, que é o que sucede na maior parte dos sucesos de ocultación: desaparición e reaparición instantánea. Pero se a estrela é unha xigante ou superxigante, é posible que os contactos non sexan tan instantáneos, sobre todo se a ocultación se produce de xeito máis rasante. Esto é debido a que o disco aparente da estrela se vai ocultando progresivamente. Se o que queres é calcular esto, a priori non é nada sinxelo porque non coñeces a forma do asteroide para calcular que área do disco estelar está ocultada. E isto supoñendo que a estrela sexa esférica, que hai moitas que, debido á rotación, binaridade, etc,... poden ter forma de elipsoide de revolución ou forma de gota.
-Logo, se pode facer a través da magnitude. Se a ocultación é total a luz que nos chega da estrela é 0 durante a ocultación. Só nos chega a luz do asteroide. Logo podemos calcular os fotóns que nos chegan do asteroide sen máis que usar a lei de Pogson para calcular o fluxo e, a partir de ahí, a cantidade de fotóns que recibimos. Fora da ocultación, a luz que nos chega é a da estrela + a do asteroide. Usando de novo a lei de Pogson podemos calcular o fluxo de fotóns que recibimos dos dous xuntos.
¿Responde esto ás túas preguntas?.
En canto a referencias, sacando as webs da IOTA e similares, e algúns artigos (moi) técnicos non vexo onde podes buscar información parecida a esta. Pero se queres pásochos.
Saúdos.

Respuesta #613 de Febrero de 2014, 22:14:07

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #6 en: 13 de Febrero de 2014, 22:14:07 »
Non me expliquéi moi ben. Tal e como dis, na maior parte das ocultacions, a cousa parece que é como eu pensaba que era: A estrela pódese considerar puntual, a ocultación é instantánea e, mentras dura,  a magnitude do que vemos é a do asteróide. Fíxome dudar ise 0.04 de caida da estrela da que falabas e xa penséi que estaba equivocado e que, de algunha maneira, recibíramos luz tanto da estrela coma do asteróide. E de aí a pregunta. No caso de Pallas, si a estrela desaparece instantaneamente, ¿que significa entón ise 0.04 de caida?

Respuesta #714 de Febrero de 2014, 21:59:24

rimarzoa

  • FED
  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 366
  • Karma:
    20
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #7 en: 14 de Febrero de 2014, 21:59:24 »
OK, agora xa entendín o que preguntas. Ti o que queres saber é:

--Se coñecemos as magnitudes aparentes de estrela e do asteroide, ¿cal é a caída de magnitudes que se produce durante unha ocultación total?

Ben, as magnitudes non se poden sumar ou restar alegremente pero os fluxos luminosos sí. A forma de calcular esto é usando a Lei de Pogson, que dí:

m2-m1=2.5*log(F1/F2)

onde m2 e m1 son as magnitudes e F1 e F2 son os fluxos de luz que se reciben. Aplicando esto á diferencia de magnitudes antes e durante a ocultación temos:

m_in - m_out=2.5*log(F_out / F_in)

O fluxo de luz nun instante antes da ocultación é F_out=F*+Fa onde F* é o fluxo da estrela e Fa é  o fluxo do asteroide. O fluxo durante a ocultación, se supoñemos que é total, é F_in=Fa, só o fluxo do asteroide. Así, sustituíndo:

m_in - m_out=2.5*log( (F*+Fa) / F_a) =2.5*log(1+F*/Fa)

Pero o fluxo da estrela, nun sistema no que Vega ten magnitude mv=0.0 tamén está dado pola lei de Pogson, neste caso con Vega:

m*=2.5log(Fv/F*) =>F*=Fv*10^(-0.4*m*)

onde Fv é o fluxo de Vega. A cuestión é que non necesitamos saber este fluxo porque o ímos a cancelar. De igual maneira para o asteroide:

Fa=Fv*10^(-0.4*ma)

Sustituíndo esto na ecuación de m_in-m_out, cancelamos os Fv e obtemos o  seguinte:

m_in-m_out=2.5*log{1+10^[-0.4*(m*-ma) ] }

Agora colle as magnitudes da estrela (11.3) na ocultación de Vesta (7.7) e sustitúe, xa verás como sáe ~0.04. Esto é debido a que Vesta é moito máis brillante que a estrela que oculta polo que a caída de magnitudes é moi pequena. Nas ocultacións asteroidáis e por TNO típicas o normal é que sexa ó revés, a estrela é moito máis brillante que o asteroide e, como a este non o vemos no video, na práctica a estrela desaparece.
Espero terche respostado agora.
Apertas.

Respuesta #815 de Febrero de 2014, 20:15:32

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #8 en: 15 de Febrero de 2014, 20:15:32 »
 "O fluxo de luz nun instante antes da ocultación é F_out=F*+Fa"

Ise parece que era o detalle que me faltaba. Nise momento si que se suman as luces dos dous e entendo entón que, si poidéramos medilo, sempre veríamos na gráfica  un pico xusto antes da ocultación.

Respuesta #915 de Febrero de 2014, 21:48:02

colapso

  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • **

  • 295
  • Karma:
    19
  • Sexo
    Masculino

    Masculino
    • Ver Perfil
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #9 en: 15 de Febrero de 2014, 21:48:02 »
 Impecable aclaración de Ramón.
 A dificultad que eu vexo está en calcular a exposición adecuada que permita captar minimamente o fluxo da estrela sin que o do asteroide se salga do umbral de linealidad da cámara, ademais de ter suficiente resolución temporal para medir a ucultación con algo de precisión. A caída no é moito maior que no caso dos tránsitos exoplanetarios.

Respuesta #1016 de Febrero de 2014, 10:59:42

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #10 en: 16 de Febrero de 2014, 10:59:42 »
Para o caso de Pallas si pero eu plantexaba algo mais xeral. Poñamos, por exemplo, un caso hipotético dunha ocultación total dunha estrela de magnitude 8 por un un asteróide de magnitude 10 (poderíamos ver os dous no vídeo cunha WATEC). Niste caso e si non me confundín nos cálculos,  a caida  de magnitude sería de 0.16 ¿Que veríamos na gráfica de luminosidade da estrela?
Si o entendín ben, veríamos primeiro 8; nun instante antes da ocultación habería un pequeno pico cunha caida de 0.16 porque se suman os dous;  inmediatamente e  mentras dure a ocultación subiría os 10 do asteróide, volvería haber outro pico un instante despois da ocultación e por fin os 8 da estrela outra vez. ¿É así?

Respuesta #1116 de Febrero de 2014, 20:00:15

colapso

  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • **

  • 295
  • Karma:
    19
  • Sexo
    Masculino

    Masculino
    • Ver Perfil
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #11 en: 16 de Febrero de 2014, 20:00:15 »
 Desde minutos antes da ocultación os dou obxetos estarán suficientemente próximos para que a medida fotométrica incluya a ambos. Suelo utilizar de 10 a 15 pixels de radio de apertura fotométrica traballando a 1"/pixel.
 Saludos.

Respuesta #1216 de Febrero de 2014, 23:20:27

rimarzoa

  • FED
  • Semi-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 366
  • Karma:
    20
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #12 en: 16 de Febrero de 2014, 23:20:27 »
A dificultad que eu vexo está en calcular a exposición adecuada que permita captar minimamente o fluxo da estrela sin que o do asteroide se salga do umbral de linealidad da cámara, ademais de ter suficiente resolución temporal para medir a ucultación con algo de precisión. A caída no é moito maior que no caso dos tránsitos exoplanetarios.

Ola:
o problema é precisamente ese. Só que realmente a ti neste caso non che importa para nada ver a estrela. Lembrade que o obxetivo desta técnica é medir tempos non medir fluxos. Dáche igual se a estrela se ve ou non, o que tes que medir é o instante no que se producen os escalóns de entrada e saída da ocultación.

En canto ó pico que menciona Hugo. É certo que se fas a fotometría a un radio fixo, cando nese radio só está a estrela, só tes o fluxo F* e cando o asteroide che entra nese radio o fluxo aumenta porque tes Fa+F*, pero ti para detectar a ocultación usas como nivel de referencia a cantidade de luz xusto previa ó salto, que é Fa+F*. Ademáis, ese pico é controlable dado que depende do grande que sexa a apertura fotométrica que usas. Idealmente, a apertura fotométrica que usas debería ser infinita xa que sempre vas a ter unha certa cantidade de luz do obxeto a calquera radio de apertura, o que sucede é que esa luz a vas a ter enterrada nos ruidos de fondo, de lectura, a corrente escura, o centello atmosférico, etc.... Como non podemos usar aperturas infinitas usamos unha que nos conveña, e por eso vemos o aumento cando un dos obxetos entra nela.

Para o caso de Pallas si pero eu plantexaba algo mais xeral. Poñamos, por exemplo, un caso hipotético dunha ocultación total dunha estrela de magnitude 8 por un un asteróide de magnitude 10 (poderíamos ver os dous no vídeo cunha WATEC). Niste caso e si non me confundín nos cálculos,  a caida  de magnitude sería de 0.16 ¿Que veríamos na gráfica de luminosidade da estrela?
Si o entendín ben, veríamos primeiro 8; nun instante antes da ocultación habería un pequeno pico cunha caida de 0.16 porque se suman os dous;  inmediatamente e  mentras dure a ocultación subiría os 10 do asteróide, volvería haber outro pico un instante despois da ocultación e por fin os 8 da estrela outra vez. ¿É así?

A mín non me sáe eso. A mín sáeme unha caída de magnitudes durante a ocultación de 2,16. O que veríamos sería:
-estrela de magnitude 8.
-lixeiro aumento de brillo cando o asteroide entra na apertura na que estamos medindo a magnitude da estrela, teríamos a magnitude combinada da estrela (8) e o asteroide (10), sumando os fluxos e logo calculando a magnitude asociada á esa suma de fluxos sería 7,84.
-ocultación, durante a cal a estrela está totalmente ocultada e a magnitude é só a do asteroide (magnitude 10).

A diferencia de magnitudes entre as dúas últimas fases é de 2,16 magnitudes.

¿Cal é o asunto desto? Que durante a media hora ou así que estamos medindo a oculación, o asteroide se moveu (na maioría dos casos) tan despacio polo ceo que sempre o tes moi preto da estrela e dentro da apertura fotométrica. Por eso non ves o pico ese do que falas, porque cando empezaches a medir xa o tiñas dentro da apertura.

¿Está agora máis claro?

Saúdos.

Respuesta #1317 de Febrero de 2014, 11:42:47

hugogr

  • AG'12
  • Super-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 904
  • Karma:
    14
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #13 en: 17 de Febrero de 2014, 11:42:47 »
 
Desde minutos antes da ocultación os dou obxetos estarán suficientemente próximos para que a medida fotométrica incluya a ambos. Suelo utilizar de 10 a 15 pixels de radio de apertura fotométrica traballando a 1"/pixel.

Isto, como tamén di logo Ramón, era algo que eu non estaba calibrando ben.

A mín non me sáe eso. A mín sáeme unha caída de magnitudes durante a ocultación de 2,16. O que veríamos sería:
(As contas si que saen igual: Os 0.16 dos que falo corresponden a caida da estrela pola suma de fluxos (8 - 7.84 = 0.16))

Pola miña parte penso que xa queda suficientemente aclarado. Un saúdo os dous

Respuesta #1418 de Febrero de 2014, 03:07:31

Pablo

  • AG'12
  • Ortho-Apo

  • Desconectado
  • *****

  • 1706
  • Karma:
    22
    • Ver Perfil
    • Email
Re:Ocultacións de estrelas por asteroides en febreiro e marzo.
« Respuesta #14 en: 18 de Febrero de 2014, 03:07:31 »
Moi interesante sucesión de mensaxes con preguntas e respostas 8)  :yes: :yes: :yes: